ทริปเล็กๆ แบบบังเอิญ...
 
 
         คุณพ่อไปประชุมที่เชียงใหม่...คุณแม่เลยตามไปดูแล (คุณพ่อสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง เพิ่งผ่าตัดไป) .... ทางนี้ก็เพิ่งสอบวิทยานิพนธ์จบไป.... อ๊ากกก ขอปลดแอกชีวิต ...หนีห่างจากทีสีสเล่มโต ๆ บ้าง ...ตามไปดูแลคุณพ่อกับคุณแม่....ฟี่เลยบังเอิญได้เที่ยว...ไปในตัว  ^^
 
 
           เชียงใหม่วันแรก...ฝนตก!!! ตกแบบ...ช้านจะตกทั้งวัน!! 

                 โหยยย .... ได้แต่นอนอยู่ที่โรงแรม ทั้งวันเลย T_T 
 
 
          วันที่สองฝนก็ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี (เกินไป)  เพลาๆ บ้างก็ได้
 
                  ยืนหน้างอ...ริมกระจก แล้วฝนก็หยุด!!!
 
 
 
                  อ้าว...นึกจะหยุดก็หยุดซะงั้น? โหยยย ยังไม่ทันได้คิดเลยจะไปไหน...
 
 
 
          โชคดีที่...คุณพ่อจะพาลูกน้องไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพฯ เด็กน้อยเลยได้ติดสอยห้อยตาม (กล้าใช้คำว่า เด็กน้อย) 5555+ ..... รถแดงแถวนั้น...โบกไป แบบเหมาจ่ายรายวัน ไปกันหลาย ๆ คนก็...คุ้มอยู่น่ะ 
 
         
          บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ก็ขึ้นรถไป...เด็กสุดก็คุมท้ายรถไปซะ 
          (อยากจะโหน...แต่ไม่ใจพอ เอ้อ...)
          ตกลงกันไว้ว่าจะไป พระตำหนักภูพิงค์ฯก่อน (เพราะปิด 4 โมงเย็น)
          แล้วค่อยไปบ้านม้งดอยปุย และลงมาดอยสุเทพฯ 
 
          จากนั้น...ก็ซื้อขนมนมเนย พร้อม 13.30 ล้อหมุน....
 
 
 
เอิ่ม...เราสาบานได้ว่านี่คือเวลา 14.00 น. 

 

 
 
             อากาศรอบ ๆ ชิวมาก.... นั่งรถไปสักพัก หมองเริ่มลง ...
 
             เราสามารถเอามือสัมผัสหมอกได้ ...โหยยย มันสดชื่นมากๆ ๆ เลยน่ะ  อากาศเย็นลงฉับพลัน ลมเย็นๆ พัดมาเรื่อยๆ  .... สุดยอด .... เราได้แต่หลับตา และให้สายหมอกพัดเอาความเหนื่อยล้าตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ให้หมดไป... เติมพลังให้กับร่างกาย จิตใจ สูดหายใจลึกๆๆ อ็อก....ควันรถแดงเต็มเลย ..... แต่พอผ่านไปสักพัก ก็ดีขึ้น อากาศแบบนี้ อยากอยู่ถาวรซะแล้วสิเรา
 
 
             ระหว่างทางก็จะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเช่ามอไซต์ขับขึ้นมา ก็โบกมือทักทายเป็นระยะ สนุกอ่ะ สนุกมาก  รอยยิ้ม...แบบนี้  หาได้ไม่ง่ายน่ะ .... สุขใจจัง
 
 
              มาถึงพระตำหนักภูพิงค์ฯแล้ว .... แน่นอน ต้องใช้บริการรถกอล์ฟนำเที่ยวของทางพระตำหนักอยู่แล้ว เพราะแต่ละราย...เดินขึ้นเนินก็หอบแล้ว 555 ... ขอชื่นชมบริการนี้นะคะ ไม่ใช่แค่ว่า ขับแต่รถ ...มีทั้ง มุขฮา...ข้อมูล...ความรู้...ช่างภาพ...ไกด์...หลายหน้าที่มากกก!!!!!  บริการดี ประทับใจ!!!!!
 
 
              ในพระตำหนักมีดอกไม้หลากหลายมาก....เรามีความสุขมาก....กับการชื่นชมดอกไม้  สวยสด งดงาม  นั่นบ่งบอกให้รู้ว่า การอยู่ในที่ที่เหมาะสม...ย่อมนำมาซึ่งสิ่งมหัศจรรย์ ...  
 
 
               จะมหัศจรรย์แค่ไหน  ลองมาสัมผัสด้วยตัวคุณเองสิ!!!!  ^^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
            หลังจากชื่นชมความงามของพระตำหนักฯ ธรรมชาติ ดอกไม้สวย ๆ ...ก็มาได้ครึ่งทางแล้ว  ... แฮ่กๆๆ  หิว... เค้ามีขนมและน้ำขายด้วย.... อ๊ะ!! จัดไป  อร่อยดีน่ะค่ะ ห้อมมมมหอมมมม....!!!
 
 
 
 
 
 
               จากนั้นก็ไปชมจุดต่าง ๆ ต่อ ... (สารภาพว่า จำไม่ได้ มัวแต่ถ่ายรูปและโอ้โห...นั่นก็สวย นี่ก็สวย... สวยไปหมดเลย...เลยไม่ได้ฟังเจ้าหน้าที่บรรยายสักเท่าไหร่...แหะๆๆๆ) มีบางจุดเจ้าหน้าที่เค้าก็พาเดินชม และไปเจอคุณพี่ คุณลุงผู้ดูแลสวนดอกไม้...ได้พบปะทักทาย...  
 
               บอกตรงๆๆเลยว่า หนูอิจฉามากค่ะ ...^^
 
 
               แล้วก็จบลง... ต้องไปบ้านม้งดอยปุยต่อ แต่เรางอแง...ขออยู่ที่นี่ ให้บรรดาผู้ใหญ่ไปต่อ แล้วค่อยแวะมารับหนูน่ะค่ะ ... เหลือเวลานิดหน่อยก่อนที่พระตำหนักจะปิด  ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
         โบกมือ บ๊ายยยบายยยย....แล้ว...เราก็ลุยเดี่ยว
 
 
                เราเลือกที่จะ เดินดีกว่า...
 
 
                มันช่างเป็นการเดินเพียงลำพังที่มีความสุขมาก ...
 
                อยากจะหยุดตรงไหนก็หยุด ... อยากจะชื่นชมตรงไหนนาน ๆ ก็ทำได้ตามใจตัวเอง....ตาใจตัวเองมากไป ... ไปไม่ถึงไหนเลย  หลงอยู่จุดเดียว...หลงดอกไม้จนโงหัวไม่ขึ้น ... เผลออยู่จุดนี้ไปสัก 15 นาที  กับคุณลุงผู้ดูแลสวน
 
 
 
                ขณะถ่ายรูปอยู่...หมอกก็ลงจัด จัดว่ามากกก เพราะมองไม่เห็นอะไรเลย.... คุณลุงร้องบอกให้เรา ยืนอยู่กับที่ อย่าเดินไปไหนน่ะ ... ลุงหาไฟฉายก่อน ... สัก 2 นาที หมอกก็ไม่จางไปเลย
 
                จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มถือร่มสีดำ ถือไฟฉายเข้ามา...โผล่มาจากกลุ่มหมอก...
 
                โอ้วววแม่เจ้าาาาา พระเอกมากกกกกกกก ....
 
                หล่อเลย หล่อมากกก.........
 
                ถึงไม่หล่อ ก็หล่ออ๊ะ!!!! 
 
 
 
 
 
 
              สักพักหมอกก็จางไป
 
 
              แต่ก็ยังคงคลอเคลียเราไปเรื่อย ๆ ... (น่ารักเน๊อะ..)
 
          
              ...จากนั้นเราก็เจอฝนห่าใหญ่  ตาย ๆ ๆ วิ่งร่มฝนไปในแปลงกุหลาบ พร้อมพี่ผู้ดูแลสวน และเจ้าหน้าที่พระตำหนักฯ ไงล่ะ....เปียกปอนกันถ้วนหน้า...
 
 
              ดูสิ....กุหลาบที่หลบฝนกับเรา ... ^^

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วเวลาก็หมดลง 16.00 น.
 
...
 
กำลังเพลิดเพลินเลยน่ะ
 
เสียใจอ่ะ
 
เวลาหมดลงเร็วจัง
 
 
 
....T____T... 
 
 
 
อ๊ากกก ยังไม่ได้ถ่ายรูปเลยน๊ะ!!!!
 
 
 
 
 
 
ระหว่าง...กลับลงไปที่ดอยสุเทพ....
 
 
เราก็มีหมอกมาส่ง อิอิ  
 
 
 
 
 
O(≧∇≦)O
 
 
 
(แอบมาบอกว่า....ทริปเชียงใหม่แบบบังเอิญนี้เราไปตั้ง 10 วันแน่ะ)
 
 
อิอิ